İnsanlarla yarış halinde olmayı sevmem. ‘En iyiden daha iyi olmalıyım’ diye kendimi yiyip bitirmem. Kendimi hiç olmayacak bir hayalin peşinden sürüklemem.
Yarışmam, kendime yabancılaşmam, çok zaman sonra ‘bu da kim?’ diye üzülmem.
En üst mertebeye ulaşmak için türlü oyunlar çevirmem.
Herkes beni sevsin istemem. Herkesin huyuna gidip, eve döndüğümde kendi zoruma gitmek istemem.
Ben küçücük bir dünya isterim. İşe yarar bir dünya.
Birinin yüzünü güldürdüğümde ‘gerçek oldu bu rüya!’ demek isterim.
Uyandığımda bir anlam çıkarayım günden, biri için değerli olayım, birinin hayatına dokunayım, bir güzel yazı okuyayım hiç ummadığım birinden.
Gerisi de varsın bir başkasının olsun. Gözüm yok, istemem.
Hırsınız, konuşmalarınız, huzursuzluk veren bakışlarınız sizin olsun.
Bıraktım akıl oyunlarını, bıraktım alengirli soruları, bıraktım tüm zaferleri, tüm başarıları…
Ben anlamı olan bir yarın istiyorum.
Sabah 09.00’da kalkıp işe koyulacağım bir yarın.
Ben öyle bir dünyada tamım. 🏡
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder