😔😌😔😏

 Ben değil o kaybetti. Sevmiştim hemde çok sevmiştim ki kendimden geçecek kadar sevdim baya bağlandım ona. Kendimi unuttum, ailemi unuttum, derslerimi bile unuttum. Onda yitirdim ben. Adeta kendimi ha, artık ben diye bişey yoktu. Hep o vardı, artık onda bütünlendim bir ben vardım. Et ve tırnak gibi değildi. Beden ve ruh gibi… ay ve gece gibi. Gündüz ve güneş gibi. Gül ve bülbül misali gibi.  Ölesiye sevdim bea ben. 

Ben hiç ayrılmayacağız düşünürken o benimdir diye düşünürken gün geldi benden gün gelir benden gitti. Sebepsiz, nedensiz ve bir koşulsuz gitmek istedi ve gitti artık ve o beni sevmediğini sadece benimle oynadığını kalmak için değilde gitmek içindi meğer.

Ben içten ve dürüst sevmiştim. O ise oynayandı vakti gelince zaten o anlar ve yerle bir olur.  Kader adalettir.  Hayatımı mahvetti ama. Ama beni de güçlendirdi sağ olsun onlar 1 kere üzdü ben her gün üzdüm kendimi hayat gidenin arkasında üzülmeye değmez bea.