30 Eylül 2020 Çarşamba

NEREDE O SEVDİĞİM ADAM

 Gözlerim duymuyor, kan tadı var genzimde.
Yemekten bahsedin bana. Kursağımda büyüyen lokmaların lezzetini koklamak istiyorum. Gözlerim duymuyor, kan tadı var genzimde.
Ufak çığlıkları birbirine ekleyip kocaman cinnetler doğuruyorum. Ah köprücük kemiğim, üzerinde binlerce adamın parmak izi var. Aşık olduğum bir adam var, biraz hayalet. Parmakları balkon demirlerinden Rönesans’a damlıyor.
Aldığım nefes yetmedi, doktorlar şimdi bir kutu ilaç getirecek ve hayaletler beyaz mendillere dönüşecek. Seslerim uykuya dalacak ve bir Müzeyyen çalacak en tatlı uykumdan. Koşsanıza, sesler öldürmemi söylüyor. Kan tadı var dudaklarımda, nerede beyaz turnalar?
Parmaklıklar, balkon demirleri ve limana demirlemiş cehennem itleri… Köpekler nerede? Kuzular şimdi kurtları mı otlatmaya gitti? Deniz… Nerede deniz? Sesler denize karışınca yağmur yağacak ve kutu kutu ilaçlar damarlarımdan kaburgalarımın arasına sızacak.

Hissediyorum, mükemmel bir tutku sevmek. Peki ya nerede sevdiğim adam? Dün gece telefonda konuştuk son kez, bugün benim için yeni cennetler yaratmaya gitti. Gelecek, biliyorum. Seslerim de öyle dedi.

Beyaz turnaların kanatları kıpkırmızı, nisan bulaşmış sevdiğim adamların tırnaklarına. Seslerim felaketi anlatıyor, nerede bu beyaz entarili doktorlar? Balkon demirleri ıslanıyor, yağmuru durduracak biri yok mu? Su basacak bütün odayı, boğulacağım. Açsanıza kapıyı, turnalarım uçamaz, açın kapıyı!

Nerede benim sevdiğim adam? Köprücük kemiğim kırılacak ağrıdan, nasıl bir yağmur bu!

Bir doz daha, sonra bir doz daha… Hafifliyorum, zayıfladım ben. Çok kilo verdim, mayıs ektim haziran biçtim şimdi ne güzel kokacak sardunyalar.

Beyaz turnalar ne güzel gülümsüyor, aşk olduğum adam nerede şimdi? Gözlerimi kapattım, bekliyorum. Balkon kapısı açıldı, martılar beni almaya geldi. İlkbaharı cebime sakladım, en tatlı tarçın kokusunun ortasında koyacağım sofraya.

Hafifliyorum. Tatlı bir meltem esti, hissediyorum. Gözlerim kapanıyor, kanım sıcacık akıyor, hafifliyorum. Parmak uçlarım bedenimden koptu, ne tatlı bir sızı bu! Kemiklerimin ortasında bin bir orkestra dans ediyor. Hafifliyorum

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

HANGİ PAPATYAYDI O ?

 Hayat, zaman zaman bizi karmaşık duygularla sarmalar. İlişkilerde, dostluklarda, hatta kendi iç dünyamızda birçok kararla yüzleşiriz. İşte ...