'Bu gece bir fazla geldin bana içime sığmadın taştın.
Bu gece en çok sevdiğin şarkıyı ve kitabı koynuma alıp, sarılıp yattım.
Derken sabah oldu her şey yarım kaldı.
İçtiğim çay, yediğim iki lokma ekmek boğazıma dolandı.
Çok geçmeden saksıdaki çiçek öldü.
Sürekli beslediğin güvercin vardı ya, o da pencereye gelmez oldu.
Güneş hiç açmadı, gece yanımdan ayrılmadı.
Işığım söndü. Gökyüzü delindi.
Oksijenim kalmadı.
Sana söz suyum!
Bu çalan şarkılar, bu kitaplar seni bende yaşatacak.
''Ama bir gün kavuşabilecek miyiz?'' dersen.
- Daha ölmedim.''
İbrahim Ercan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder